Om van de wachtende nood een deugd te maken, besloot ik daarom onlangs om de wereld van de stock-fotografie te gaan ontdekken. Mooie beelden trekken en vervolgens in de zetel zitten wachten terwijl het geld binnenrolt: een kind kan de was doen! De natuurfotografie waar ik me de laatste tijd op had toegelegd leende zich daar des te meer voor. Account maken, drie foto's kiezen, opsturen bij wijze van toelatingsproef en beginnen.
Althans, dat dacht ik.
'Two out of three Rejected' zo luidde tot mijn verbazing het oordeel. Ik had nochtans enkele persoonlijke favorieten (en weinig controversiële beelden) uit mijn verzameling ten berde gebracht. Reden: 'over-processed/over-filtered'. En zo ook een tweede keer, en een derde. iStock, zowat de grootste bibliotheek aan stock-fotografie, houdt er klaarblijkelijk een nogal strenge en arbitraire kwalificatie op na die, zeker gezien andere voorbeelden op de site, weinig consistentie blijkt te hebben. Om zelf te oordelen, ga gerust kijken naar de beelden in kwestie (1, 2, 3, 4).
(Overigens, dit beeld werd afgewezen omdat het 'blurred' was. Maar... dat was de bedoeling..?)
Verder lezen in de reden tot afkeuring helderde heel wat op:
'Reason of rejection...may include Photoshop filters & effects (over-sharpening, excessive adjustments to levels, curves, contrast, hues, gaussian blurs, saturation, added textures, noise reduction...) or other manipulations.'
Blijkbaar was ik slachtoffer geworden van de discussie en onzekerheid rond de 'waarheid van foto's waarin we ons vandaag meer dan ooit - maar zeker niet voor het eerst - bevinden.
Nieuwe schermutselingen aan het front circuleerden onlangs in foto-blogs waar een schandaal leidde tot het ontslagen en publiek aan de schandpaal nagelen van een fotograaf die 'betrapt' werd op het samenstellen van enkele foto's van vogels. Hierdoor werd de ongelukkige prompt geplaatst in een lijstje malafide creatievelingen met zulke illustere voorgangers als Jozef Stalin.
Oud is de discussie zonder meer. Nieuw is echter het gemak - hoewel, ik kan je verzekeren dat voorwerpen correct wegwerken met Photoshop geen sinecure is - en de verregaandheid waarmee vandaag aanpassingen gemaakt kunnen worden. Magic Wand-en, clone-en en gaussian blur zijn termen die tegenwoordig zelfs behoren tot het vocabularium van bejaarden met wat tijd en een gezonde interesse in fotografie. De verwachting dat een mooie foto wel 'gemanipuleerd' zal zijn zit er zo diep in dat we deze paranoïa zelfs niet meer in vraag stellen.
Maar, eerder dan de vraag of een foto 100% 'waar' is - iets wat, naar mijn gevoel nooit het geval kan zijn - lijkt het mij belangrijker te oordelen of de aanpassingen (NIET 'manipulaties') redelijk zijn; of ze iets essentieels verbergen of toevoegen. Enkele puistjes op het gezicht van een model wegtoetsen is, mijns inziens, perfect te legitimeren en correct. Oogwit wat lichter maken is vaak verantwoordbaar. Haar borsten oppompen, benen verlengen en taille versmallen is dat dan weer niet.
Ethiek rond fotomanipulatie is geen ja-nee vraag en zelfs geen 'dunne lijn'; het is een mijnenveld in een niemandsland. Dat carrières de dieperik in kunnen worden gezonken door 'betrapt' te worden lijkt me gevaarlijk, zeker aangezien in de loopgravenoorlog tussen 'digital compositors' en foto-puristen er weinig plaats is voor een grijze zone.
Ter afsluiting: bovenstaande foto is een scan van een foto op een rolletje 400 iso HP5+ (Ilford), geschoten door een Canon AE1 met een Vivitar 28mm 2.8 lens. Analoge fotografie is globaal genomen (geheel onterecht trouwens) vrij van verdenking - en wordt mede daardoor ook milder bekritiseerd op imperfecties dan - nochtans onaanraakbare - digitale bestanden.
Alleen... het was een mistige ochtend maar geheel zwart-wit was het ook niet. Als ik niet kleurenblind ben, is zwart-wit fotografie dan beeldmanipulatie? En als mijn camera niet toont wat mijn ogen tonen maar ik de foto achteraf aanpas om het beeld op mijn netvlies te benaderen, wat is dàt dan?*
Uw mening wordt geapprecieerd; deze kan ik niet alleen oplossen.
*(Ter informatie, de foto's die ik doorstuurde naar iStock waren ook niet zwaar gemanipuleerd. Geavanceerde fototoestellen werken met RAW bestanden die vragen om achteraf kleur, scherpte, helderheid etc. nog correct in te stellen. Voor vrijwel al mijn foto's beperk ik me tot aanpassingen hier; niet alleen omdat deze te verzoenen vallen met mijn eigen overtuiging in de discussie, maar ook omdat ik de noodzakelijke vaardigheden mis om meer te doen.)
-------
What I learned very quick in my starting activity as a freelance-photographer is that, all work be damned, you have exceedingly little control over your assignment-flow. Sure, you can make a great website/jolly facebookpage/stellar portfolio. But making people to call you now, now now! is rather hard.
As idleness is the devil's playground, I decided to explore the world of stock-photography. Making great, self-assigned images and then relaxing in a chair while money trickled in: easy as pie! Lately I found myself enthralled by nature photography which of course lend itself even more to the cause. Creating an account, choosing three pictures, sending them in 'pending for approval' and away we would go!
Or so I thought.
'Two out of three rejected' was the very surprising result. Hadn't I chosen some of my favorite and least controversial creations? Quoted reason: 'over-processed/over-filtered'. And so it went a second time and a third! iStock, one of the biggest online stock-photography libraries appeared to employ very rigid and arbitrary qualification requirements; requirements that, judging by other examples on the site, appear to show little consistency. Go judge yourself: these were the images I sent in (1, 2, 3, 4).
(As a side-note, this image was rejected because it was found to be 'blurred'. But... It was meant to be..?)
Reading further threw some light on the case:
'Reason of rejection...may include Photoshop filters & effects (over-sharpening, excessive adjustments to levels, curves, contrast, hues, gaussian blurs, saturation, added textures, noise reduction...) or other manipulations.'
It seems I had become victim of the raging discussion and insecurity in which we find ourself today more than ever - but not for the first time in the history of the medium - surrounding the 'truth' of photos.
All is not quiet on the western front as a new scandal had been making the rounds in a number of photo-blogs and news sources. A photographer had been 'caught', compositing a number of bird-images. This had introduced the poor man without recourse in a long list of creative types with such illustrious predecessor as Josef Stalin himself.
The debate is an old one. New however is the ease - though, I can assure you, editing away objects in Photoshop in a clean way is far from easy - and the extend in which manipulation can be done today. Magic Wand-ing, cloning and gaussian blur are now part even of the vocabularies of a growing number of retirees with too much spare time and an interest in photography. The expectation that a beautiful images 'has to be manipulated' is so ingrained that we don't even pause to question our own paranoia.
But, rather than bothering ourselves with the question if an image is 100% 'true' - something that, in my own opinion will never be - we should ask ourselves if adaptations (not 'manipulation') are reasonable; if they add or remove something essential to the image. Erasing some zits from a model's face is perfectly reasonable. Making eyes a little brighter can be legitimate. Blowing up boobs, lengthening legs and shrinking waists is not.
Ethics surrounding photo-manipulation is never so simple as a yes or no question and is not even a 'thin line'; it is a mine-field in a no man's land. That careers can be scuttled be being 'caught' doing so is sad, in particular because in the trench war between 'digital compositors' and photo-purists, there appears to be little willingness to come to a middle ground.
The image at the top of the page is a scan of a photo made on a roll of 400 iso Ilford HP5+ film, shot in a Canon AE1 with a Vivitar 28mm 2.8 lens. Analogue photography is, globally speaking (and totally ungrounded) free from suspicion - and is therefore usually far less criticized on imperfections than what we came to expect from, nevertheless untouchable, digital files.
It's just... it was a misty morning but it was not totally black and white. If I'm not colorblind, is using black and white film than photo manipulation? And if my camera does not show what my eyes see but I manage to reproduce in post the image that was projected on my retina, what, I ask of you, is that?*
Your opinion is appreciated as I can't solve this one alone.
*(For your interest, the photos I sent to iStock weren't manipulated heavily. Advanced camera's make RAW files that need to be corrected in post for color, sharpness, brightness etc. Usually, I limit myself to these adaptations; not only because I find myself on this side of the line but also because I lack the skills to do otherwise.)
